Kechqurunlari uyga qaytishni yoqtirmasdim. Uy degan joy mening uchun to‘rt devor emas, balki o‘zimni yolg‘iz his qiladigan, har kuni bir xil savollar bilan qiynaladigan makon edi. Ishdan charchab kelardim, lekin charchoq jismoniy emas, ruhiy edi. Do‘stlarim bilan gaplashishni ham xohlamasdim, chunki ularning savollari meni yanada tushkunlikka solardi. Shunday kunlarning birida, telefonimni varaqlab o‘tirib,
https://futbolchi.com/premier-liga sahifasiga tasodifan kirib qoldim. Rostini aytsam, futbolga qiziqishim shu paytgacha unchalik katta emasdi, lekin o‘sha kechqurun nima uchundir o‘yinlarni kuzatishni boshladim. Bu mening hayotimdagi eng g‘alati va ayni paytda eng foydali tasodif bo‘ldi, deb o‘ylayman.
Birinchi kunimni yaxshi eslayman. Ekranda jadval, raqamlar, ismlar — hammasi bir-biriga o‘xshab ketardi. Lekin asta-sekin o‘yinlarni kuzatish meni o‘ziga tortdi. Ayniqsa, Futbolchi saytida berilgan statistikalar juda batafsil edi: qaysi jamoa qancha gol urgan, qaysi o‘yinchi qanday formada, qaysi uchrashuv qanday sharoitda o‘tgan — hammasi bir joyda. Men o‘zimni bilmagan holda har kuni shu sahifani ochadigan bo‘ldim. Avvaliga shunchaki kuzatardim, keyin esa o‘yinlar natijalarini oldindan aytib berishga qiziqib qoldim. Bu menga o‘ziga xos mashg‘ulot bo‘ldi, chunki raqamlarni tahlil qilish, jamoalarning kuchli va zaif tomonlarini o‘rganish meni kundalik tashvishlardan chalg‘itardi.
Birinchi marta pul tikishim kutilmaganda sodir bo‘ldi. Do‘stim bilan suhbatlashayotgan edim, u ham futbolga qiziqardi. U menga “sen shuncha o‘rganyapsan, nega o‘zing sinab ko‘rmaysan?” dedi. Men avvaliga ikkilandim, chunki bu narsa menga notanish edi. Lekin ichimda bir ovoz “sinab ko‘r” derdi. Shunday qilib, kichik miqdorda pul tikdim. O‘sha o‘yin juda hayajonli bo‘ldi. Oxirgi daqiqalarda gol urilganda yuragim shunday tez urdiki, go‘yo o‘zim maydonda yugurgandek edim. Va o‘sha birinchi tikishim yutdi! Bu men uchun katta zarba bo‘ldi — yaxshi ma’noda. Men shunchaki pul emas, balki o‘zimni yengil his qildim, go‘yo birinchi marta biror narsani to‘g‘ri qilgandek.
Keyingi kunlarda men o‘yinlarni yanada chuqurroq o‘rgana boshladim. Har bir o‘yinni oldindan tahlil qilardim, jamoalarning o‘zaro uchrashuvlar tarixini ko‘rib chiqardim, o‘yinchilarning jarohatlari haqidagi ma’lumotlarni kuzatardim. Ba’zida yutqazardim, lekin bu meni tushkunlikka solmasdi, chunki men nima uchun yutqazganimni tushunardim. Va bu jarayon menga o‘ziga xos terapiya bo‘ldi. Ishdan keyin uyga qaytib, kompyuterni ochib, o‘yinlarni kuzatish, raqamlarni solishtirish — bu meni bir necha soatga bo‘lsa ham, haqiqiy hayotning og‘ir savollaridan chalg‘itardi. O‘zimni “qochib ketayotgan odam”dek his qilardim, lekin bu qochish meni yanada kuchliroq qilardi.
Bir kuni butunlay kutilmagan narsa yuz berdi. Men uzoq vaqt davomida bir jamoani kuzatardim va ularning o‘yinlari natijalarini oldindan aytib berishga odatlanib qolgandim. Bir kuni esa o‘sha jamoa kutilmaganda katta hisobda yutqazdi. Men juda xafa bo‘ldim, chunki o‘sha o‘yinga katta umid bog‘lagandim. Lekin keyin o‘zimga “bu shunchaki o‘yin, hayotda ham shunday bo‘ladi” dedim. Va o‘sha kundan boshlab, men tikishga bo‘lgan munosabatimni o‘zgartirdim. Endi men uchun asosiy narsa pul emas, balki jarayonning o‘zi — o‘rganish, tahlil qilish va kuzatish edi. Bu menga hayotdagi muvaffaqiyatsizliklarga ham xuddi shunday munosabatda bo‘lishni o‘rgatdi.
Vaqt o‘tib, men o‘zimni ancha yaxshi his qila boshladim. Futbol va ayniqsa Futbolchi sayti mening hayotimga kirib keldi va meni o‘sha qorong‘i kunlardan olib chiqdi. Endi men har kuni o‘yinlarni kuzataman, lekin bu endi qochish emas, balki haqiqiy qiziqishga aylandi. Do‘stlarim bilan ham futbol haqida gaplashadigan bo‘ldim, ular meni “mutaxassis” deb chaqirishadi. Ba’zida meni “sen hamyonbop odam bo‘lib qolgansan” deb hazillashadilar, lekin men bilaman — bu shunchaki hazil. Men hech qachon katta pul tikmaganman va hech qachon o‘yin meni boshqarmagan. Aksincha, men o‘yinni boshqarishni o‘rgandim. Va bu menga hayotda ham kerak bo‘ldi.
Xulosa qilib aytadigan bo‘lsam, hayotda har xil davrlar bo‘ladi. Ba’zida o‘zingizni yo‘qotgandek his qilasiz, lekin tasodifiy bir narsa — hatto bir veb-sahifa — sizni to‘g‘ri yo‘lga qaytarishi mumkin. Men uchun bu sahifa futbol olamiga ochilgan eshik bo‘ldi. Va men bu eshikdan kirganimdan juda xursandman. Endi men qochmayman, balki oldinga qarab yuraman. Futbol menga shuni o‘rgatdi: har qanday o‘yinda ham, hayotda ham eng muhimi — jarayondan zavq olish va hech qachon taslim bo‘lmaslik.
